de toegang tot de Tauern-tunnel
Fasty staat weer op de trailer
en onderweg ook de nodige hoosbuien en schoonmaken ....
de motor spoelen met zoet water
Zondagavond schreef ik al dat we de nacht ingingen met een donderend onweer. Dachten we om een uur of half een dat het ergste wel geweest was, midden in de nacht begon het gedonder weer. Al met al dus geen rustige nacht.
Maandagochtend was de haven maar een trieste bedoening. Alles nog druipend van het regenwater en overal grote plassen. Er was een flinke hoeveelheid regen gevallen.
We hebben ons voorgenomen om de thuisreis rustig aan te doen. Op ons gemak halen we de boot uit het water en spoelen de beide motoren door met zoet water. Dit is nodig om te voorkomen dat de koelwater-kanalen verstopt raken door aangekoekt zout. Nu toch de slang uitgerold was meteen maar de hele onderkant van de boot schoongemaakt. Drie weken in het water geeft direct al een aangroei van algen en andere micro-beesten. Wegpoetsen nu het nog makkelijk gaat.....

Om kwart over twaalf nemen we afscheid van Robert, Marjolein, Carlos en Lonneke en vangen de 1350 kilometer lange trip naar huis aan.
Eerst dwars door Istrië op Slovenië aan om via de Karawankentunnel Oostenrijk binnen te rijden. Midden in de tunnel ligt de grens tussen Oostenrijk en Slovenië. Gelukkig is de grenscontrole voor de tunnel, maar een ander grappig fenomeel openbaarde zich wel precies op de onderaardse grens: mijn navigatiesysteem kent geen CD's voor Slovenië en pikt de route pas op vanaf Oostenrijk. En ook exact op de grens wist ie me te melden dat het nog 1060 kilometer naar huis was ....
De combinatie GPS en wielsensor werkt perfect zo blijkt maar weer, immers alleen met behulp van de laatste was die exacte grens te bepalen. GPS ontvangst in een berg gaat wat rottig......

De reis was overigens uitstekend verlopen en dinsdag om 14:30 reden we thuis het erf op. Alleen bij Keulen wat file en zowel op maandag als dinsdag af en toe een fikse onweersbui.
In Oostenrijk gingen we na het uitkomen van de Tauern-tunnel even eten bij Rasthaus Tauernalm (ik kan een ieder de holzfällersteak met bratkartoffeln aanraden). Het had net geregend, geen zonnetje te bekennen en met 15 graden gewoon steenkoud! Gauw de korte broek en T-shirt maar verwisseld voor iets warmers.

We slapen onderweg ook gewoon in de boot. Voorheen stopte we gewoon bij een raststätte langs de snelweg, maar da's toch altijd een wat drukke bedoening. Dit jaar hebben we steeds een "autohof"  als slaapplaats gekozen. Dat is aanmerkelijk beter bevallen. een autohof is veelal een op de automobilist ingesteld bedrijventerrein gelegen dicht bij een afslag met in ieder geval een tankstation en een of meerdere restaurants, en soms ook een hotel gericht op reizigers. Tot nu toe hebben we steeds op een autohof een plaatsje kunnen vinden ver van de overnachtingsplaats voor vrachtauto's. Dat scheelt je enorm in de nachtrust kan ik je vertellen.

Tot zover het relaas van een bijzonder fijne vakantie. Wat mij betreft gaan we volgend jaar weer naar Kroatië. Ondanks het feit dat de Kroaten allen riepen dat het weer enorm van slag was en het voor hun gevoel herfst was, was het in onze perceptie prima weer. Nagenoeg alle onweer en regen was 's nachts, overdag eigenlijk altijd dik boven de 25 graden en met vaak een verkoelend windje erbij. Bij 30 graden is een windkracht 5 a 6 heel niet verkeerd ......

foto's (met de klok mee):
1. Fasty staat weer op de trailer
2. de motor moet met zoet water goed gespoeld worden
3. en vervolgs de aangroei verwijderen
4. onderweg ook nog de nodige hoosbuien gehad
5. bij Rasthaus Tauernalm (aan de noordkant van de Tauern-tunnel) is het prima eten

menu - top - vorige dag

zie vakantie.koelink.nl voor dagboeken van onze andere vakantie's
zie foto.koelink.nl voor een fotoarchief van (zeil)evenementen
per mail zijn we bereikbaar via vakantie@koelink.nl  

Op deze website rust copyright. Het is zonder voorafgaande toestemming niet toegestaan materiaal van deze site te gebruiken in welke vorm dan ook.